~ ขอโทษ ~

 

 

๏ ถ้อยวาจา,กล่าวไปหาไร้เหตุ
มิมีเลศจากนัยให้กังขา
ยอมรับผิดสะเพร่าเบาปัญญา
ขอขมา,ลาโทษอย่าโกรธกัน

๏ ขอกราบลง,ตรงอก,อย่าผกผิน
ด้วยยุพินประมาทพลั้งพลาดนั่น
จึงเรียงร้อยรอยคำผ่านจำนรรจ์
จากจินต์พลันจริงแท้,แม่หน้าหวาน

 

~แม่ค้าหน้าหวาน~
 

 

I,am sorry
น้ำขอโทษค่ะพี่ _/\_

~ดอกโศก~

 

 

๏ เพ่งมองภาพ,ตรึกตรองของดอกโศก
พลันคอยโยก,ยอนใจในสีสรร
ช่างบาดจิตบาดตา,งามลาวัณย์
แต่เจ้านั้นความหมายคล้ายน้ำตา

~ เมื่อใจ...ท้อ ~

๏ ถ้าฉันหาย,จากโลกโสโครกนี้
แล้วจะมีบ้างไหมใครตามหา
เบื่อเหลือเกินสับสน,คนมารยา
คิดขึ้นมาพาร่วงสู่ห้วงกาฬ

~ ลมรัก ~

๏ ลมรักมาจากจร

ใจอาวรณ์เพ้อพร่ำหา

วอนลมพัดนำพา

เสน่หาให้ติดตรึง

๏ ถาโถมจู่โจมสู่
ใจยอดชู้เพราะคิดถึง
พร้อมนัยถ้อยรำพึง
สักหมื่นซึ้งตราตรึงทรวง

~ โศก ~

 

ใจคงครวญร่ำร้อง.....รำพัน
กัดกร่อนจึงโศกศัลย์.....เยี่ยงนี้
ยามไกลย่อมเกรงหวั่น.....ลาห่าง
ปานแว่วใจหนึ่งชี้.....หม่นไหม้เกินฝืน

~แม่ค้าหน้าหวาน~